بهصورت کلی درمان ارتودنسی با روشهای مختلفی انجام میشود. اولین دستهبندی برای انواع ارتودنسی، دستهبندی بر اساس نوع مشکل است. اگر مشکل از دندانها باشد، ارتودنسی دندان انجام خواهدشد. برای مثال ممکن است ارتودنسی برای تمام دندانها یا تنها برای برخی دندانها انجام شود. اما در مواردی که مشکل از فک و است، ارتودنسی فک انجام میشود که ارتودنسی فک پایین، ارتودنسی فک بالا و پایین از انواع آن است.
دستهبندی دیگر مربوط به انواع ارتودنسی متحرک و ثابت است. خود این روشها هم به انواع متعدد دیگری تقسیمبندی میشوند. در این روشها از ابزارها و تکنیکهای متفاوتی استفاده میشود. برای مثال ارتودنسی نامرئی یا ارتودنسی شیشهای از جمله این تکنیکهاست که در آنها از براکتهای مخصوصی استفاده میشود.
رایجترین روشهای ارتودنسی شامل موارد زیر میشود:
- ارتودنسی سنتی
- مینی اسکرو
- ارتودنسی به روش دیمون
رایجترین روشهای ارتودنسی شامل موارد زیر میشود:
- ارتودنسی سنتی
- مینی اسکرو
- ارتودنسی به روش دیمون.
۱. ارتودنسی سنتی
در روش سنتی، از همان براکتهای معمولی قدیمی استفاده میشود. این براکتهای فلزی مستقیما به دندانها متصل شده و دندانها را به موقعیتهای صحیح خود بازمیگردانند. در مدتی که براکتها روی دندانها است (۲ تا ۴ سال) ارتودنتیست بهمرور سیمها را سفتتر یا شلتر میکند. برخی از براکتها بهجای فلز از جنس شفاف و سرامیکی یا کامپوزیتی هستند. این براکتهای همرنگ دندان ظاهر دندانها را در طول درمان بهتر میکنند.
براکتهای زبانی دسته دیگری از براکتها هستند که به دندانها متصل میشوند و برای اصلاح ترازهای نامناسب کاربرد دارد. این براکتها معمولا در پشت دندانها چسبانیده میشوند. استفاده از این براکتها اختلالی در حرکت لبها ایجاد نمیکند و افراد میتوانند راحتتر حرف بزنند.
۲. ارتودنسی مینی اسکرو
در این روش درمان ارتودنسی، یک پیچ فلزی کوچک با نام مینی اسکرو از طریق لثه به استخوان فک وصل میشود تا بهعنوان یک لنگر و نگهدارنده به حرکت دندانها کمک کند. این تکنیک درمانی بسیار پیشرفته را با نامهای میکرو اسکرو، مینی ایمپلنت یا دستگاه لنگر موقت هم میشناسند. این شیوه درمانی میتواند بهعنوان یک لنگر برای صافکردن دندانها و بستن شکاف بین آنها مورد استفاده قرار بگیرد.
درمانهای مینی اسکرو را میتوان همراه با درمانهای ارتودنسی سنتی انجام داد. برای قراردادن این پیچ در فک، معمولا نیاز است یک سوراخ در فک ایجاد شود و برای این کار معمولا از بیحسی موضعی استفاده میشود.
۳. روش دیمون ارتودنسی
تکنیک پیشرفتهتر دیگری که برای درمان ارتودنسی میتوان به آن اشاره کرد، ارتودنسی دیمون است. در این روش از براکتهای مخصوصی استفاده میشود. این براکتها از مکانیزم لغزشی منحصربهفردی استفاده میکنند که به دندانهای افراد اجازه میدهد آزادی بیشتری در حرکت داشتهباشند. بهاینترتیب اصطکاک دندانها کاهش مییابد.
در این روش درمانی فرد نیاز کمتری به مراجعه به دندانپزشک دارد. یعنی نیازی نیست دائما برای سفتکردن یا شلکردن سیمها و براکتها به مطب دکتر مراجعه کنید. در روش دیمون دندانها سریعتر حرکت میکنند و در نتیجه زودتر نتیجه خواهیدرسید. در این روش کمتر به کشیدن دندانها برای ارتودنسی نیاز است.